Mei 2008. Olympique Lyonnais heeft zojuist zijn zevende opeenvolgende Franse landstitel behaald. Geen enkele club heeft ooit een dergelijke reeks neergezet in de geschiedenis van de Ligue 1. Een absoluut record, dat op zich de periode 2002-2008 van OL samenvat: een cyclus van ononderbroken dominantie, opgebouwd onder het voorzitterschap van Jean-Michel Aulas, gedragen door spelers als Juninho Pernambucano, Sidney Govou, Florent Malouda, Karim Benzema en Cris.
De geschiedenis van OL beperkt zich niet tot deze zeven seizoenen. Van de oprichting van de club in 1950 in Lyon tot de verhuizing naar het Groupama Stadium in 2016, via het winnen van de Coupe de France en de opkomst van OL Féminin als Europese topclub: deze club uit de Rhône-vallei heeft een uniek parcours afgelegd in het Franse voetbal. Hier volgt een overzicht.
1950: de oprichting van Olympique Lyonnais
Olympique Lyonnais werd officieel opgericht op 26 mei 1950, na een bijeenkomst die drie dagen eerder had plaatsgevonden in Café Neuf, op de Place Bellecour in Lyon. De club is voortgekomen uit de voetbalafdeling van Lyon Olympique Universitaire, die besloot zich om te vormen tot een onafhankelijke club. Het is een late oprichting in vergelijking met andere grote Franse clubs: Marseille bestaat al sinds 1899, Saint-Étienne sinds 1933.
In de eerste decennia schommelde OL tussen de Franse eerste klasse en de tweede klasse. De club speelde geen hoofdrol op nationaal niveau en bleef ver verwijderd van grote successen. De club bouwde haar reputatie geleidelijk op, dankzij een trouwe aanhang in Lyon en een sterke regionale verankering, maar zonder grote titels tot in de jaren zestig.
De eerste trofeeën en het tijdperk van Lacombe
De eerste grote trofeeën werden behaald in de Coupe de France. OL wint deze in 1964, 1967 en 1973, onder verschillende coaches en generaties spelers. De vijfde Coupe de France werd gewonnen in 2008 en de zesde in 2012: tot op heden heeft de club vijf Coupe de France-titels op zijn palmares staan volgens de meest gangbare officiële telling.
Bernard Lacombe, de iconische spits uit de jaren 70 en 80, groeide uit tot een van de boegbeelden van de club, waarna hij terugkeerde als trainer en later als bestuurder. Maar ondanks deze successen in de beker en de trouw van het publiek in het Gerland-stadion slaagt OL er niet in om zich duurzaam aan de top van de Ligue 1 te vestigen, die gedomineerd blijft door AS Saint-Étienne, OM of de Parijse clubs.
De komst van Jean-Michel Aulas in 1987
In juni 1987 nam Jean-Michel Aulas, een ondernemer uit Lyon en directeur van het IT-concern CEGID, OL over. De club speelde toen in de tweede divisie. Aulas kondigde onmiddellijk een ambitieus project aan: „OL Europe“, een vierjarenplan om Lyon terug te brengen naar de Ligue 1, vervolgens naar de top van de competitie en daarna naar de Europese bekercompetities. Het lijkt een gewaagde gok. Maar hij zal worden waargemaakt.
OL keerde in 1989 terug naar de eerste klasse, klom geleidelijk op naar de bovenste helft van het klassement en werd vervolgens een vaste waarde in de Europese competities. Aulas moderniseerde de structuren, professionaliseerde de club, voerde een slim transferbeleid en investeerde in de jeugdopleiding. Het was deze geduldige opbouw, die zich over vijftien jaar uitstrekte, die de weg bereidde voor de lange periode van dominantie in de jaren 2000.
De zeven opeenvolgende titels (2002-2008)
Van het seizoen 2001-2002 tot en met het seizoen 2007-2008 won Olympique Lyon zeven keer op rij het Franse kampioenschap. Niemand in de hele geschiedenis van de competitie heeft dat ooit overtroffen. De coaches volgden elkaar op (Jacques Santini, Paul Le Guen, Gérard Houllier, Alain Perrin, Claude Puel), maar de machine bleef draaien. De harde kern bestaat uit spelers als Juninho Pernambucano, de technische aanvoerder op het middenveld, Sidney Govou, Florent Malouda, Mahamadou Diarra, Karim Benzema (vanaf 2006) en Cris in de verdediging.
Juninho Pernambucano, de Braziliaanse middenvelder die in 2001 bij de club kwam, werd het boegbeeld van deze dominantie. Als erkend specialist in vrije trappen scoorde hij er zo’n honderd in het shirt van Lyon en blijft hij een van de beste vrije-trappenschutters in de voetbalgeschiedenis. Zijn samenwerking met Mahamadou Diarra en zijn rol als stille leider gaven vorm aan het decennium van OL.
De club won in 2008 ook de Coupe de France en in die periode verschillende Trophées des Champions. Deze reeks trofeeën, die in Lyon vóór het tijdperk van Aulas ondenkbaar was, heeft de positie van de club in de nationale rangorde blijvend veranderd.
Het Europese avontuur 2009-2010
Op Europees niveau blijft de halve finale van de Champions League in het seizoen 2009-2010 de grootste prestatie. OL schakelde onder meer Real Madrid uit in de achtste finales en vervolgens Bordeaux in de kwartfinales (een Franse onderlinge wedstrijd), alvorens in de halve finales te worden uitgeschakeld door het Inter Milaan van José Mourinho. Dit seizoen is de beste Europese prestatie van de club, die nog nooit een Champions League-finale heeft gespeeld.
Voorafgaand aan deze halve finale had OL in de jaren 2000 al meerdere keren de kwartfinales van de Champions League bereikt. De Europese reputatie van de club is geleidelijk opgebouwd, parallel aan de zeven nationale titels. Lyon heeft nog nooit een Europese titel bij de mannen gewonnen, maar de regelmatige deelname aan de Champions League heeft bijgedragen aan het imago van het Franse voetbal in het buitenland.
Van Gerland naar het Groupama Stadium
65 jaar lang speelde OL in het Gerland-stadion, in het 7e arrondissement van Lyon. Het gemeentelijke stadion, dat in 1926 werd geopend en al vanaf de oprichting door de club werd gebruikt, was het toneel van de glorietijd in de jaren 2000. Maar vanaf het begin van de jaren 2010 koesterde Aulas plannen voor een stadion in privébezit om de club onafhankelijk te maken van het stadhuis en de neveninkomsten te verhogen.
Het Groupama Stadium, gelegen in Décines-Charpieu in de oostelijke buitenwijken van Lyon, opent in januari 2016. Het stadion met 59.186 zitplaatsen is eigendom van de club, die er loges, naamrechten en nevenactiviteiten kan exploiteren. Het is het eerste particuliere "clubstadion" van deze omvang in Frankrijk, naar het voorbeeld van de grote Engelse clubs. Dankzij de gegenereerde inkomsten kan OL investeren in het aangrenzende trainingscentrum en in het dameselftal.
OL Féminin, een wereldwijde referentie
Het dameselftal van OL heeft zich opgeworpen als de maatstaf in het Europese vrouwenvoetbal. In de jaren 2010 won het meerdere titels in de Champions League voor vrouwen en veroverde het vrijwel ononderbroken de Franse kampioenschappen. Eugénie Le Sommer, Wendie Renard, Sarah Bouhaddi, Saki Kumagai, Ada Hegerberg: allemaal internationale sterren die schitterden in het shirt van OL.
OL heeft ook de structurele ontwikkeling van het vrouwenvoetbal in Frankrijk gestimuleerd, met een toegewijd team, een aanzienlijk budget en een sterke aanwezigheid in de media. De afdeling heeft onlangs een nieuwe naam en een nieuw bestuur gekregen in het kader van de nieuwe organisatie van de club: sinds de overname door Michele Kang heet de afdeling nu OL Lyonnes.
Het Textor-tijdperk en het nieuwe bestuur
In december 2022 neemt de Amerikaanse zakenman John Textor een belang in Olympique Lyonnais en wordt hij met 77,49 % meerderheidsaandeelhouder. Jean-Michel Aulas trekt zich, na meer dan 35 jaar als voorzitter, geleidelijk terug uit de operationele leiding. Er breekt een nieuw tijdperk aan, dat wordt gekenmerkt door grote financiële uitdagingen als gevolg van eerdere investeringen van de club en de minder stabiele sportieve prestaties van de afgelopen seizoenen.
In juni 2025 wordt Michele Kang voorzitter van de club, als opvolger van Textor. Het nieuwe bestuur neemt een selectie in transitie, een stadion in eigen bezit en een Lyonnais-publiek over dat hoopt dat OL weer de top van de nationale competitie bereikt. De club blijft een van de pijlers van het Franse voetbal, met een infrastructuur en een palmares die respect afdwingen.
Wat je moet onthouden
- Olympique Lyonnais werd op 26 mei 1950 in Lyon opgericht, voortkomend uit de voetbalafdeling van Lyon Olympique Universitaire.
- De bijnaam van de club is „Les Gones“, een Frans-Provençaalse uitdrukking die „de kinderen“ of „de jongeren“ betekent.
- Jean-Michel Aulas nam de club in juni 1987 over, toen deze in de tweede divisie speelde.
- OL won tussen 2002 en 2008 zeven opeenvolgende Franse landstitels, een absoluut record in de Ligue 1.
- De club heeft ook vijf keer de Coupe de France gewonnen (1964, 1967, 1973, 2008, 2012).
- De beste Europese prestatie blijft de halve finale van de Champions League die in 2010 werd bereikt.
- OL speelt sinds januari 2016 in het Groupama Stadium in Décines-Charpieu, dat plaats biedt aan 59.186 toeschouwers.
- De damesafdeling, die na een verandering in het aandeelhouderschap de naam OL Lyonnes heeft gekregen, behoort tot de meest succesvolle van Europa.
Meer informatie
Om deze dominantie in perspectief te plaatsen, kunt u onze geschiedenis van AS Saint-Étienne, de grote regionale rivaal, lezen, evenals onze uitgebreide geschiedenis van Olympique Marseille en ons dossier over AS Monaco. Deze drie clubs hebben achtereenvolgens het Franse voetbal vormgegeven.
Veelgestelde vragen
Wanneer is Olympique Lyonnais opgericht?
OL werd officieel opgericht op 26 mei 1950, voortkomend uit de voetbalafdeling van Lyon Olympique Universitaire. In vergelijking met andere grote Franse clubs zoals OM (1899) of Saint-Étienne (1933) is dit een relatief late oprichting.
Hoeveel Franse landstitels heeft OL gewonnen?
OL heeft tussen 2002 en 2008 zeven opeenvolgende Franse landstitels behaald. Geen enkele andere club heeft ooit zo'n reeks neergezet in de geschiedenis van de Ligue 1. De club heeft ook vijf Franse bekers op zijn palmares staan.
Wie is Jean-Michel Aulas?
Jean-Michel Aulas is de zakenman uit Lyon die in juni 1987 OL overnam en meer dan 35 jaar voorzitter van de club was. Onder zijn voorzitterschap klom de club op van de tweede divisie tot de meest succesvolle Franse club van de jaren 2000.
Waarom speelt OL in Décines-Charpieu en niet meer in Gerland?
OL verliet in januari 2016 het Stade Municipal de Gerland en vestigde zich in het Groupama Stadium, gelegen in Décines-Charpieu, een voorstad ten oosten van Lyon. Dit stadion met 59.186 zitplaatsen is eigendom van de club en stelt haar in staat om neveninkomsten te genereren (VIP-loges, naamrechten, evenementen).
Van wie is OL tegenwoordig?
Sinds december 2022 is OL voor 77,49 % in handen van de Amerikaanse zakenman John Textor. Michele Kang is in juni 2025 voorzitter van de club geworden. Jean-Michel Aulas heeft zijn operationele functies neergelegd na meer dan 35 jaar aan het hoofd van de club te hebben gestaan.
De OL-collectie staat voor je klaar
Thuis-, uit- en derde tenues, spelers- en supportersversies, en retrotenues die herinneren aan de tijd van de zeven opeenvolgende titels: alles van Olympique Lyonnais vind je in onze winkel.