Midden in het mijnbouwgebied van Pas-de-Calais neemt Racing Club de Lens een bijzondere plaats in. De club, opgericht in 1906 in een regio die gevormd is door de steenkoolwinning, is samen met de bevolking gegroeid, heeft de geleidelijke sluiting van de mijnen doorstaan, industriële crises overleefd en trekt vandaag de dag nog steeds een van de meest fanatieke supportersgroepen van Frankrijk. Het rood en goud dat de spelers dragen is geen marketingtruc, maar een uiting van identiteit.
RC Lens, dat in 1998 één keer Frans kampioen werd, meerdere malen finalist was in de Coupe de France, in de jaren 1990 en 2000 regelmatig in de bovenste regionen van de ranglijst stond en de afgelopen seizoenen weer sterk is teruggekomen, heeft een bescheiden palmares in vergelijking met de topclubs van de competitie. Maar wat er in het Stade Bollaert-Delelis gebeurt, en wat deze club voor zijn regio betekent, is ongeëvenaard.
1906: de oprichting en de mijnbouwtraditie
Racing Club Lens werd in 1906 opgericht in een gemeente die een sterke industriële groei doormaakte. De stad dankte haar groei destijds aan de steenkoolwinning, die tienduizenden mijnwerkers uit Frankrijk, Polen, Italië en de Maghreb aantrok. De club kreeg zijn huidige naam in 1969 (Racing Club de Lens). De club ontwikkelde zich aanvankelijk als amateurclub, maar sloeg in de jaren 1930 de weg naar het professionalisme in dankzij de steun van de Compagnie des mines de Lens.
Deze band met de mijnbouw staat centraal in de identiteit van de club. Decennialang kwamen hele generaties mijnwerkers naar de wedstrijden op zondagmiddag kijken, in een regio waar voetbal een van de weinige toegankelijke collectieve vrijetijdsbestedingen werd. Toen de mijnen vanaf de jaren zestig geleidelijk werden gesloten (de laatste exploitatie stopte in 1990), bleef RC Lens een van de laatste grote, nog actieve symbolen van dit industriële tijdperk.
De oorsprong van de kleuren Sang et Or
De kleuren rood en geel (Sang et Or) werden rond 1924 aangenomen, na een periode waarin de club groen en zwart had gedragen. Er bestaan verschillende verhalen over de oorsprong van deze keuze. Volgens de meest gangbare versie zou voorzitter Pierre Moglia zich hebben laten inspireren door de Spaanse vlag, na een bezoek aan Saint-Léger of omgeving. Een andere, meer symbolische interpretatie koppelt het rood aan het bloed dat in de mijnen is vergoten en het geel aan de waarde van steenkool als kostbaar materiaal.
Wat de precieze oorsprong ook moge zijn, deze twee kleuren zijn onlosmakelijk met de club verbonden geraakt. Het thuisshirt is al een eeuw lang een klassieker: rode en gele verticale strepen, een rode hals en mouwen, en het clubembleem op een prominente plek. Deze visuele continuïteit, die in het moderne voetbal zeldzaam is, draagt bij aan de diepe verbondenheid van het publiek met zijn club.
Het Bollaert-Delelis-stadion, de kathedraal van het Noorden
Het Félix-Bollaert-stadion opende in 1932 zijn deuren, gefinancierd door de Compagnie des mines de Lens, waarvan Félix Bollaert een van de leidinggevenden was. Het stadion werd in 2012 omgedoopt tot Stade Bollaert-Delelis als eerbetoon aan André Delelis, voormalig burgemeester van Lens en minister, die de club in moeilijke jaren had gesteund. De huidige capaciteit bedraagt 38.223 plaatsen, wat meer is dan de bevolking van de stad zelf (ongeveer 31.000 inwoners).
Dit bijzondere kenmerk (een stadion dat groter is dan de stad zelf) zegt veel over de regionale rol van de club. Bollaert trekt supporters aan uit heel Pas-de-Calais en daarbuiten. Op wedstrijdavonden trillen de tribunes op de klanken van "Les Corons" van Pierre Bachelet, een hymne die een vast ritueel is geworden voorafgaand aan de wedstrijd, en van gezangen die worden aangeheven door supportersgroepen zoals de Red Tigers of de Lensois Boys.
De Franse landstitel van 1998
Het seizoen 1997-1998 blijft het meest glorieuze in de geschiedenis van RC Lens. Onder leiding van trainer Daniel Leclercq, bijgenaamd „de Druïde“, behaalde de ploeg haar enige Franse landstitel. Vladimir Smicer, Stéphane Ziani, Tony Vairelles, Marc-Vivien Foé, Frédéric Déhu en hun teamgenoten bezorgden de stad en de regio een nationale titel die enkele jaren eerder nog onwaarschijnlijk leek.
In datzelfde jaar, 1998, won Frankrijk het WK op eigen bodem. Het RC Lens was een van de gaststadions van het WK: in het Bollaert-stadion werden verschillende wedstrijden gespeeld, waaronder de achtste finale tussen Duitsland en Mexico. Deze dubbele mijlpaal (de nationale titel en het WK op eigen bodem) blijft een absoluut hoogtepunt voor de sport in de Pas-de-Calais.
De Europese campagnes
De titel van 1998 opende de deuren naar de Champions League. RC Lens speelde het volgende seizoen in de groepsfase, maar kwam niet verder dan dat. De club nam nog aan verschillende andere Europese competities deel, voornamelijk in de UEFA Cup, zonder ooit de halve finale van een Europees toernooi te bereiken. De beste prestatie blijft een kwartfinale in de UEFA Cup in het seizoen 1999-2000.
Op nationaal vlak heeft RC Lens ook verschillende finales van de Coupe de France en de Coupe de la Ligue bereikt (die het in 1999 won), zonder dat het er ooit in geslaagd is zijn palmares aanzienlijk uit te breiden. De sportieve identiteit van de club werd lange tijd gekenmerkt door een constante aanwezigheid in de bovenste regionen van het klassement, in plaats van door incidentele hoogtepunten.
De Noordelijke Derby tegen Lille
In de Derby van het Noorden neemt RC Lens het op tegen LOSC Lille. Het is een van de grootste rivaliteiten in het Franse voetbal, gevoed door de geografische nabijheid (de twee steden liggen 40 kilometer uit elkaar), de verschillende volksculturen (Lens als mijn- en arbeidersstad, Lille als dienstverlenende en studentenstad) en vergelijkbare palmares. De wedstrijden in het Stade Bollaert-Delelis en het Stade Pierre-Mauroy trekken telkens weer nationale aandacht.
Afhankelijk van het seizoen ligt het overwicht bij de ene of de andere ploeg. LOSC domineerde lange tijd op sportief vlak met de Franse landstitels in 2011 en 2021, maar RC Lens heeft talrijke symbolische overwinningen in de derby behaald. Naast het resultaat zijn het de sfeer en de identiteitskwestie die deze wedstrijd tot een van de hoogtepunten op de Ligue 1-kalender maken.
De afdaling, de tocht door de woestijn en de terugkeer
Na een aantal seizoenen waarin de club tussen de bovenste en onderste regionen van het klassement schommelde, degradeerde RC Lens in 2011 naar de Ligue 2. De moeilijke periode zou lang duren: het zou negen jaar duren voordat de club in 2020 weer naar de hoogste klasse terugkeerde. Deze periode heeft zowel mentaal als fysiek zijn sporen nagelaten: financiële problemen, reorganisaties, verschillende opeenvolgende eigenaren, maar een absoluut ongeschokte trouw van het publiek. Het aantal seizoenkaarten voor Bollaert is vrijwel nooit gedaald, zelfs niet in de tweede divisie.
De terugkeer naar de Ligue 1 in 2020 werd meteen bekroond met indrukwekkende resultaten. De club eindigde in het seizoen 2022-2023 als tweede in de Ligue 1, waardoor ze zich voor het eerst in vijfentwintig jaar kwalificeerde voor de Champions League. Een heropleving die door het hele mijnbouwgebied werd gevierd als een revanche op de moeilijke jaren.
RC Lens vandaag
RC Lens is sinds 2018 eigendom van een consortium onder leiding van Joseph Oughourlian, een financier van Armeense afkomst. Het sportieve project is gebaseerd op een bescheiden budget, gerichte werving van jong talent en een stabiele selectie, wat in contrast staat met andere clubs in de Ligue 1. Dit geduldige beleid heeft zijn vruchten afgeworpen met de terugkeer naar de Champions League en meerdere seizoenen in de bovenste regionen van de ranglijst.
Het Bollaert-stadion zit altijd vol, soms zelfs ver boven de officiële capaciteit als je de supporters in het stadion en de sfeer in de omliggende straten bij elkaar optelt. RC Lens is weliswaar een club uit een bescheiden stad, maar behoort tot de vijf of zes ploegen die echt meetellen in het hedendaagse Franse voetbal.
Wat je moet onthouden
- RC Lens werd in 1906 opgericht in Lens, in het departement Pas-de-Calais, midden in het mijnbouwgebied.
- De kleuren Sang et Or (rood en geel) werden rond 1924 ingevoerd.
- De club won zijn enige Franse landstitel in het seizoen 1997-1998, onder leiding van Daniel Leclercq.
- Het Bollaert-Delelis-stadion, dat in 1932 werd geopend en in 2012 een nieuwe naam kreeg, biedt plaats aan 38.223 toeschouwers, wat meer is dan het aantal inwoners van de stad.
- In de Derby du Nord neemt RC Lens het op tegen LOSC Lille; deze wedstrijd blijft een van de grootste rivaliteiten in de Franse competitie.
- Na een degradatie naar de Ligue 2 in 2011 keerde de club in 2020 terug naar de Ligue 1 en eindigde vervolgens als tweede in de Ligue 1 in het seizoen 2022-2023.
- De club is sinds 2018 eigendom van een consortium onder leiding van Joseph Oughourlian.
Meer informatie
Om meer te weten te komen over de regionale rivaliteit, lees je ons artikel over LOSC Lille, de andere grote club uit het noorden. Om RC Lens in de context van de Ligue 1 te plaatsen, bekijk je ons dossier over Olympique Marseille en ons overzicht van AS Saint-Étienne, een andere arbeidersclub in het Franse voetbal.
Veelgestelde vragen
Wanneer is RC Lens opgericht?
Racing Club de Lens werd in 1906 opgericht in Lens, in het departement Pas-de-Calais. De club kreeg zijn huidige naam, Racing Club de Lens, in 1969. De club groeide dankzij de steun van de mijnwerkersgemeenschap en de Compagnie des mines de Lens.
Waarom de kleuren Sang et Or?
Rood en geel werden rond 1924 ingevoerd, na een periode waarin de club in groen en zwart speelde. Volgens de meest gangbare versie zou voorzitter Pierre Moglia zich hebben laten inspireren door de Spaanse vlag. Een andere interpretatie brengt het rood in verband met het bloed van de mijnwerkers en het geel met de waarde van de steenkool.
Hoeveel titels heeft RC Lens gewonnen?
RC Lens heeft slechts één keer het Franse kampioenschap gewonnen, in het seizoen 1997-1998. De club heeft ook één keer de Coupe de la Ligue gewonnen (1999) en heeft meerdere keren de finale van de Coupe de France en Europese competities gehaald.
Hoeveel toeschouwers biedt het Bollaert-Delelis-stadion?
Het Bollaert-Delelis-stadion, dat in 1932 werd geopend en in 2012 werd hernoemd ter ere van André Delelis, biedt plaats aan 38.223 toeschouwers. Dat is een van de bijzonderheden van de club: de capaciteit van het stadion is groter dan het inwoneraantal van de stad Lens zelf.
Wat is de Derby du Nord?
In de Derby du Nord staan RC Lens en LOSC Lille tegenover elkaar, twee clubs die 40 kilometer van elkaar verwijderd zijn. Het is een van de meest geladen rivaliteiten in het Franse voetbal, waarin volkscultuur en sportieve competitie samenkomen. De wedstrijden trekken steevast veel publiek, zowel in Bollaert als in Pierre-Mauroy.
Laat de kleuren Sang et Or zien
De RC Lens-collectie is volledig verkrijgbaar in onze winkel: thuis-, uit- en derde tenues, spelers- en supportersversies, en retrotenues die herinneren aan de gloriedagen van het Bollaert-stadion.