23 mei 2021. In het stadion van Angers verslaat LOSC Lille SCO met 2-1 op de laatste speeldag van de Ligue 1. Enkele uren eerder had PSG, de nummer twee op de ranglijst, zijn eigen wedstrijd gewonnen. Maar de titel glipt de Parijzenaars door de vingers: LOSC, onder leiding van Christophe Galtier, wordt voor de vierde keer in zijn geschiedenis gekroond tot kampioen van Frankrijk. Een grotendeels onverwachte titel, die tegen alle financiële logica ingaat en die de geschiedenis zal ingaan als een van de meest memorabele van het decennium in de Ligue 1.
Dit is geen op zichzelf staande prestatie. LOSC bouwt voort op acht decennia geschiedenis, sinds de oprichting in 1944 door een fusie van twee clubs uit Noord-Frankrijk. Met vier Franse landstitels, zes Franse bekers en een gerenommeerde jeugdopleiding waar onder meer Eden Hazard, Mike Maignan en Jonathan David zijn doorgekomen, heeft de club uit het noorden een veel consistenter traject afgelegd dan soms wordt gedacht.
1944: de oprichtingsfusie
De Lille Olympique Sporting Club, beter bekend onder de afkorting LOSC, ontstond op 23 september 1944 uit de fusie tussen twee historische clubs uit de agglomeratie Lille: Olympique Lillois en SC Fives. Deze twee clubs behoorden tot de oprichters van de eerste professionele competitie, die in 1932 werd opgericht. Olympique Lillois had in 1932-1933 zelfs het allereerste Franse profkampioenschap gewonnen.
De fusie was ingegeven door economische en sportieve overwegingen: na de oorlog konden de twee clubs zich niet langer afzonderlijk handhaven. De nieuwe club nam de palmares en het publiek van de twee oprichters over en koos rood en wit als hoofdkleuren. De mastiff, een dier dat symbool staat voor vasthoudendheid, verschijnt later in 1981 op het clubembleem en geeft de club zijn bijnaam: “Les Dogues”.
De eerste titels en de gouden jaren 1945-1955
LOSC wist zich direct na de oprichting te onderscheiden. De club won drie opeenvolgende Franse bekers in 1946, 1947 en 1948, evenals zijn eerste Franse landstitel in het seizoen 1945-1946. De ploeg wordt aangevoerd door André Strappe, een productieve aanvaller, en coach George Berry. Het is een van de meest spectaculaire starts in de geschiedenis van een Franse club.
In het seizoen 1953-1954 volgde een tweede Franse landstitel, evenals een vijfde Coupe de France in 1953 en een zesde in 1955. Dit gouden tijdperk bracht LOSC in de top, op gelijke voet met Reims, Saint-Étienne en andere toonaangevende clubs uit de jaren vijftig. Het einde van dit decennium luidde echter een lange sportieve neergang in.
Een lange tocht door de woestijn
Van het midden van de jaren vijftig tot in de jaren 2000 wisselde LOSC seizoenen in de Ligue 1 af met periodes in de tweede divisie. De Dogues slaagden er niet meer in om zich bij de top te nestelen en verloren geleidelijk aan hun status als topclub. Meerdere degradaties, seizoenen zonder hoogtepunten, beperkte selecties: de moeilijke periode duurde meer dan veertig jaar.
Het herstel zet eind jaren negentig in, onder leiding van Michel Seydoux, die in 2002 voorzitter van de club wordt. Hij professionaliseert de organisatie, zet in op jeugdopleiding en vertrouwt het team toe aan ambitieuze trainers als Vahid Halilhodzic en later Claude Puel. LOSC keert regelmatig terug naar de Europese competities en wordt weer een vaste waarde in de bovenste regionen van de ranglijst.
De dubbel (beker en competitie) van 2011
De bekroning van deze wederopbouw kwam er in het seizoen 2010-2011. Onder leiding van Rudi Garcia, en met een aanvallend middenveld onder aanvoering van Eden Hazard (die in de periode 2011-2012 tweemaal tot beste speler van de Ligue 1 werd uitgeroepen), wint LOSC zowel het kampioenschap als de Coupe de France. Het is de derde landstitel voor de club, de eerste sinds 1954.
De kampioensselectie bestaat uit spelers als Yohan Cabaye, Rio Mavuba, Mathieu Debuchy, Florent Balmont, Adil Rami en Moussa Sow, die dat seizoen met 25 doelpunten topscorer van de Ligue 1 werd. Dit team maakt indruk met zijn aanvallende spel en durf, waarmee het breekt met de defensieve normen die vaak met de Ligue 1 worden geassocieerd.
De titel van 2021 onder leiding van Galtier
Tien jaar later herhaalt LOSC deze prestatie. Onder leiding van Christophe Galtier wint de club op de laatste speeldag van het seizoen 2020-2021 zijn vierde Franse landstitel, waarmee het PSG van Mauricio Pochettino, Mbappé en Neymar achter zich laat. Een titel die zonder gigantische uitgaven tot stand is gekomen, met een selectie die stap voor stap is opgebouwd door technisch directeur Luis Campos.
Deze ploeg bestaat uit verschillende opvallende spelers: Mike Maignan in het doel (21 clean sheets dit seizoen), José Fonte in de verdediging, Renato Sanches op het middenveld, Burak Yılmaz in de aanval en Jonathan David als aanvallende versterking. De Portugees Yusuf Yazıcı en de Turk Burak Yılmaz leveren een belangrijke bijdrage aan de resultaten. Galtier verlaat de club direct na het behalen van deze titel om bij OGC Nice en vervolgens bij PSG aan de slag te gaan.
Het Pierre-Mauroy-stadion
LOSC speelt sinds het seizoen 2012-2013 in het Stade Pierre-Mauroy, gelegen in Villeneuve-d’Ascq in de agglomeratie Rijsel. Het stadion, dat vernoemd is naar de voormalige burgemeester en premier, biedt plaats aan 50.186 toeschouwers en is het op drie na grootste stadion van Frankrijk, na het Stade de France, het Vélodrome in Marseille en het Groupama Stadium in Lyon. Het bijzondere aan dit stadion is het uitschuifbare dak en het veld dat kan worden afgedekt om andere evenementen te organiseren (concerten, indoor sporten).
De club speelde tot 2004 in het Stade Grimonprez-Jooris, gelegen vlakbij de citadel van Lille, en daarna tijdelijk in het Stadium Lille-Métropole. De verhuizing naar het Pierre-Mauroy-stadion markeerde een belangrijke stap voorwaarts voor de club, die nu beschikt over een stadion dat voldoet aan de Europese normen en waar Champions League-wedstrijden onder de beste omstandigheden kunnen worden gespeeld.
De Noordelijke Derby tegen Lens
In de Derby van het Noorden staan LOSC en RC Lens tegenover elkaar, in een rivaliteit die veel verder reikt dan het voetbalveld. De twee clubs liggen veertig kilometer uit elkaar, maar worden gekenmerkt door zeer verschillende volksculturen: Lille, een stad van dienstverlening en studenten, tegenover Lens, een stad die is ontstaan uit de steenkoolwinning. De wedstrijden hebben altijd een grote symbolische betekenis en trekken een groot publiek aan, ook buiten het Noorden.
In de statistieken van de derby’s is de balans door de decennia heen verschoven. LOSC kwam in bepaalde periodes als winnaar uit de bus (met name in de jaren 2000), terwijl ook RC Lens een aantal mooie overwinningen op zijn naam heeft staan. Bekijk ons dossier over de geschiedenis van RC Lens om de andere kant van deze rivaliteit te ontdekken.
De Dogues: identiteit en opbouw
De bijnaam „Les Dogues“ en de afbeelding van de mastiff op het clubembleem, die in 1981 werden geïntroduceerd, zijn onlosmakelijk met de club verbonden geraakt. Ze verwijzen naar vasthoudendheid, loyaliteit en vechtlust, eigenschappen die zowel door de supporters als de spelers van Lille worden uitgedragen. Het overheersende rood en wit vormen een sterke visuele identiteit, die al decennia lang op alle uitingen van de club terug te vinden is.
Op het veld heeft LOSC zijn successen lange tijd te danken gehad aan de eigen jeugdopleiding. Het centrum van Luchin, in een voorstad van Lille, heeft tientallen internationals voortgebracht. Eden Hazard is het bekendste voorbeeld, maar we kunnen ook Yohan Cabaye, Mathieu Debuchy, Lucas Digne, Divock Origi en Rafael Leão noemen. Deze traditie wordt voortgezet met jonge aanwinsten die de club graag opleidt alvorens ze door te verkopen.
Wat je moet onthouden
- LOSC is op 23 september 1944 ontstaan uit de fusie tussen Olympique Lillois en SC Fives.
- De club heeft vier keer het Franse kampioenschap gewonnen: in 1946, 1954, 2011 en 2021.
- LOSC heeft ook zes keer de Coupe de France gewonnen (1946, 1947, 1948, 1953, 1955, 2011).
- De titel van het seizoen 2010-2011 onder leiding van Rudi Garcia, met Eden Hazard als beste speler van de Ligue 1, betekende de terugkeer van de club naar de top.
- De titel van het seizoen 2020-2021 onder leiding van Christophe Galtier werd op de laatste speeldag binnengehaald, voor PSG.
- LOSC speelt sinds 2012 in het Stade Pierre-Mauroy in Villeneuve-d’Ascq, dat plaats biedt aan 50.186 toeschouwers.
- De bijnaam „Les Dogues“ en de mastiff op het wapen werden in 1981 aangenomen.
- In de Derby du Nord neemt LOSC het op tegen RC Lens, een van de meest populaire rivaliteiten in de Franse competitie.
Meer informatie
Als je meer wilt weten over de andere kant van de Derby du Nord, lees dan ons artikel over RC Lens. Om LOSC in de nationale rangorde te plaatsen, bekijk je ons dossier over OM, ons overzicht van OL en ons artikel over AS Saint-Étienne.
Veelgestelde vragen
Wanneer is LOSC Lille opgericht?
De Lille Olympique Sporting Club ontstond op 23 september 1944 uit de fusie tussen Olympique Lillois en SC Fives, twee historische clubs uit de agglomeratie Lille die toen al in de hoogste professionele divisie speelden.
Hoeveel titels heeft LOSC gewonnen?
LOSC heeft vier Franse landstitels (1946, 1954, 2011, 2021) en zes Franse bekers (1946, 1947, 1948, 1953, 1955, 2011) op zijn naam staan. Daarmee behoort de club tot de meest succesvolle in het Franse voetbal.
Waarom wordt LOSC wel „Les Dogues“ genoemd?
De bijnaam en de mastiff op het wapen zijn in 1981 aangenomen. Ze staan symbool voor de vasthoudendheid en vechtlust waar de club en haar supporters voor staan. Het woord „Dogues“ verwijst in het Frans naar een ras van robuuste waakhonden.
Hoe heeft LOSC de titel van 2021 gewonnen?
LOSC, onder leiding van Christophe Galtier, pakte op de laatste speeldag van het seizoen 2020-2021 de titel, ten koste van PSG, dat op papier de grote favoriet was. Tot de selectie behoorden onder meer Mike Maignan, Renato Sanches, Burak Yılmaz en Jonathan David.
Waar speelt LOSC zijn thuiswedstrijden?
LOSC speelt in het Stade Pierre-Mauroy, gelegen in Villeneuve-d’Ascq in de agglomeratie Lille. Het stadion, dat in 2012 werd geopend met het oog op het EK 2016, biedt plaats aan 50.186 toeschouwers en is voorzien van een uitschuifbaar dak. Het is het op drie na grootste stadion van Frankrijk.
Vind je het shirt van LOSC wel wat?
Alle shirts van LOSC zijn verkrijgbaar in onze winkel: thuis-, uit- en alternatieve shirts, spelers- en supportersversies, evenals retro-shirts die verwijzen naar het seizoen 1946 en de kampioensstitel van 2011.