19 november 2005, Santiago Bernabéu-stadion. FC Barcelona heeft zojuist met 3-0 gewonnen van Real Madrid in een Clásico in de Liga, dankzij twee doelpunten van Ronaldinho en één van Eto’o. Wanneer de Braziliaan in de 76e minuut wordt gewisseld, staat een deel van het Madrileense publiek op en applaudisseert. Een uiterst zeldzaam eerbetoon in het Bernabéu, dat in de geschiedenis slechts twee keer aan een speler van Barça is gegeven. Die avond bevindt Ronaldinho zich op het absolute hoogtepunt van zijn kunnen.
Ronaldinho’s avontuur bij FC Barcelona duurde vijf seizoenen, van 2003 tot 2008. Het betekende de wedergeboorte van een club in crisis, de terugkeer van grote prijzen en de opmars naar de top van een voetballer die het plezier in het spel opnieuw heeft gedefinieerd. Dit artikel beschrijft zijn komst naar Barcelona, zijn glorieuze seizoenen, zijn moment in het Bernabéu en zijn geleidelijke vertrek.
Een Barça in crisis aan het begin van de jaren 2000
Begin jaren 2000 maakte FC Barcelona een van de slechtste sportieve periodes uit zijn recente geschiedenis door. De club had sinds het seizoen 1998-1999 de Liga niet meer gewonnen, het Real Madrid van de Galacticos domineerde het Spaanse voetbal op schandalige wijze en de Champions League leek buiten bereik. De voorzitters Joan Gaspart en vervolgens Enric Reyna volgden elkaar op, maar slaagden er niet in het tij te keren.
De verkiezing van Joan Laporta tot voorzitter in juni 2003 betekende een keerpunt. Als jonge Catalaanse advocaat kwam hij met een vernieuwend plan om een grote ster aan te trekken en zo het imago en de sportieve prestaties van de club nieuw leven in te blazen. Zijn eerste keuze was David Beckham, die toen bij Manchester United speelde. Real Madrid was Barça echter te snel af en haalde de Engelsman binnen. Laporta moest met spoed een plan B bedenken.
Voor meer informatie over de situatie bij de club vóór de komst van Ronaldinho, zie ons artikel over de geschiedenis van FC Barcelona. De komst van Ronaldinho paste in dit proces van heropleving na een aantal moeilijke jaren.
De komst in 2003: Laporta en de Braziliaanse gok
Plan B heet Ronaldinho. De Braziliaan speelt sinds 2001 bij Paris Saint-Germain, na een teleurstellend seizoen in de Ligue 1 waarin hij soms meer in het nieuws kwam vanwege zijn nachtelijke uitstapjes dan vanwege zijn prestaties. Op 23-jarige leeftijd was hij al wereldkampioen geworden met Brazilië in 2002, maar hij moest zich nog bewijzen bij een grote Europese club. Ook Manchester United was in de race.
De transfer werd in de zomer van 2003 afgerond voor 30 miljoen euro, een aanzienlijk maar redelijk bedrag voor een speler van dit kaliber. Laporta presenteerde de Braziliaan als de belichaming van het nieuwe Barça: durf, plezier, een terugkeer naar aanvallend voetbal. Het is een riskante gok, want Ronaldinho heeft nog nooit bij een grote Spaanse club gespeeld en niemand weet of hij zich zal aanpassen aan de meest tactische competitie van Europa.
Zijn eerste seizoen, 2003-2004, bevestigt al snel dat de gok de moeite waard was. Barça eindigt als tweede in de Liga, achter het Valencia van Rafael Benítez, maar Ronaldinho ontpopt zich als de spil van het team. Zijn techniek, zijn dribbels en zijn beslissende passes geven het team een nieuwe impuls. Na een aantal matige seizoenen keert de glimlach terug naar Camp Nou.
La Liga 2004-2005, eerste titel in zes jaar
Het seizoen 2004-2005 was het seizoen van de doorbraak. FC Barcelona, onder leiding van Frank Rijkaard en aangevoerd door Ronaldinho, wint de Liga voor het eerst sinds 1998-1999. De Braziliaan scoort 9 doelpunten in de competitie, levert een twaalftal assists en wordt de spil van het team. Aan zijn zijde is Samuel Eto’o, die in hetzelfde jaar werd aangetrokken, de vaste spits.
De titel wordt binnengehaald dankzij een sterk slot van het seizoen tegen het Real Madrid van de Galacticos. Op het veld van Camp Nou volgen de topwedstrijden elkaar in rap tempo op: een schitterende lob over Sergio Ramos heen, een sombrero boven een verdediger van Deportivo, een pass met de buitenkant van de rechtervoet naar de inlopende Eto’o. Ronaldinho maakt spelers en supporters bij elke wedstrijd blij.
Deze Liga is ook een mentale doorbraak. Barça leert weer winnen, is niet langer bang voor Real en speelt weer voor zichzelf. Joan Laporta, die had beloofd dat de trofeeën zouden terugkeren, kan nu een eerste grote clubprestatie op zijn naam schrijven. De crisis van de afgelopen jaren behoort tot het verleden.
Het Bernabéu-stadion op zijn kop, november 2005
Het seizoen 2005-2006 begint met een knal. Op 19 november 2005 trekt FC Barcelona naar het Santiago Bernabéu-stadion voor de eerste Clásico van het seizoen. Op het veld is Ronaldinho in bloedvorm. Hij scoort twee doelpunten van wereldklasse: de eerste met een prachtige lob gevolgd door een schot in de kruising, de tweede met een krachtig schot na een slalom.
Barça wint met 3-0 (Eto’o in de 14e minuut, Ronaldinho in de 58e en 77e minuut). Toen de Braziliaan het veld verliet, stond een aanzienlijk deel van het Madrileense publiek op en applaudisseerde. Dit gebaar, dat in het Bernabéu uitzonderlijk zeldzaam is voor een speler van de tegenpartij, werd volgens verschillende bronnen eerder slechts aan één andere speler van Barcelona geschonken, namelijk Diego Maradona destijds.
Dit moment wordt onmiddellijk begrepen voor wat het betekent: een gedwongen erkenning van zijn talent door de supporters van de aartsrivaal. Voor de achtergrond van de Clásico vanuit het perspectief van Madrid, zie ons artikel over de geschiedenis van Real Madrid. Ronaldinho bevindt zich op dat moment op het absolute hoogtepunt van zijn kunnen.
De Champions League 2006 tegen Arsenal
Het seizoen 2005-2006 eindigt in een hoogtijdagen. Op 17 mei 2006 neemt FC Barcelona het in het Stade de France in Parijs op tegen Arsenal in de finale van de Champions League. De Engelsen komen in de 37e minuut op voorsprong via Sol Campbell, maar hun doelman Jens Lehmann is al in de 18e minuut van het veld gestuurd. De numerieke overmacht van Barça werpt uiteindelijk zijn vruchten af.
Eto’o maakt in de 76e minuut de gelijkmaker, en invaller Juliano Belletti scoort in de 80e minuut de winnende treffer. Met 2-1 wint Barça zijn tweede Europa Cup, veertien jaar na die op Wembley onder Cruyff. Ronaldinho scoorde weliswaar niet, maar was een van de belangrijkste spelers in het toernooi, met name in de kwartfinale tegen Benfica en de halve finale tegen AC Milan.
De dubbel (La Liga en de Champions League) van 2005-2006 markeert de terugkeer van Barça naar de Europese top. De Braziliaan wordt nu gezien als de beste speler ter wereld. Voor meer achtergrondinformatie over de grote Europese finales blikt ons artikel over het Dream Team van Cruijff terug op de eerste Europa Cup van de club in 1992.
Ballon d’Or 2005 en wereldwijde erkenning
Individuele erkenning gaat hand in hand met collectieve successen. Ronaldinho werd in 2004 en 2005 uitgeroepen tot FIFA World Player of the Year en werd daarmee een van de weinige spelers die deze titel twee keer op rij wist te behalen. In 2005 won hij ook de Ballon d’Or, de toonaangevende journalistieke onderscheiding voor de beste Europese speler.
Het jaar 2005 was ongetwijfeld het hoogtepunt van zijn carrière. Speler bij de Spaanse landskampioen, toekomstig winnaar van de Champions League, geprezen door alle vooraanstaande voetbalorganisaties ter wereld en toegejuicht door de supporters van zijn aartsrivaal. Ronaldinho belichaamde toen het toonbeeld van voetbalgenialiteit: doeltreffend, creatief en vrolijk tegelijk.
Deze erkenning draagt er ook toe bij dat Barça weer in het middelpunt van de wereldwijde media-aandacht komt te staan. De shirts met het nummer 10 en de naam Ronaldinho worden een van de best verkochte fanartikelen in de voetbalwereld. De club, die een paar jaar eerder commercieel nog in het slop zat, groeit uit tot een wereldwijd merk.
De neergang en het vertrek in 2008
Wat daarna volgt, is minder rooskleurig. Het seizoen 2006-2007 wordt gekenmerkt door een afnemende fysieke conditie en een nachtleven dat meer aandacht krijgt in de media dan zijn prestaties. Barça eindigt als tweede in de Liga, zonder grote titel. Het seizoen 2007-2008 bevestigt de neergang. Ronaldinho kampt met de ene blessure na de andere, zijn fysieke conditie gaat achteruit en zijn prestaties nemen duidelijk af.
In de zomer van 2008 besluit de club een nieuwe weg in te slaan. Pep Guardiola neemt plaats op de trainersbank en wil een nieuw team opbouwen rond jonge spelers uit de jeugdopleiding La Masia, waaronder Lionel Messi. Ronaldinho wordt aan AC Milan verkocht voor een bedrag dat aanzienlijk lager ligt dan zijn aankoopprijs. Joan Laporta rechtvaardigt de beslissing in het openbaar door te zeggen dat de Braziliaan „een nieuwe uitdaging“ nodig heeft om zijn carrière nieuw leven in te blazen. Voor de directe toekomst van de club, zie ons artikel over Pep Guardiola als trainer.
Zijn palmares bij Barcelona blijft indrukwekkend: 2 La Liga-titels (2005, 2006), 1 Champions League (2006), 2 Spaanse Supercups, 1 Ballon d’Or, 2 FIFA World Player-titels. En bovenal een enorme populariteit, waardoor de supporters van Barça achttien jaar na zijn komst naar Barcelona nog steeds met veel genegenheid over hem spreken. Voor meer informatie over de sportieve dynamiek, zie ook onze analyse van de treble van 2009, die in het verlengde ligt van het Ronaldinho-tijdperk.
Wat je moet onthouden
- Ronaldinho tekende in de zomer van 2003 voor 30 miljoen euro bij FC Barcelona, nadat hij bij Paris Saint-Germain had gespeeld.
- Hij leidde Barça naar de La Liga-titel van 2004-2005, de eerste titel in zes jaar.
- Op 19 november 2005 scoorde hij in het Bernabéu-stadion twee doelpunten in een 3-0-overwinning en kreeg hij een staande ovatie van het Madrileense publiek.
- Hij werd in 2004 en 2005 uitgeroepen tot FIFA World Player of the Year en won in 2005 de Ballon d’Or.
- Op 17 mei 2006 won Barça in Parijs de Champions League door Arsenal met 2-1 te verslaan, waarbij Ronaldinho een sleutelrol speelde.
- In de zomer van 2008 werd hij na twee matige seizoenen verkocht aan AC Milan, net toen Pep Guardiola daar aan de leiding kwam.
- Zijn palmares: 2 La Liga-titels, 1 Champions League-titel, 2 Spaanse Supercups, plus belangrijke individuele onderscheidingen.
Meer informatie
Het avontuur van Ronaldinho luidt het grote decennium van Barcelona in. Voor meer informatie raden we u onze artikelen aan over de volledige geschiedenis van FC Barcelona, over Pep Guardiola, zijn opvolger als trainer, over Lionel Messi, de opvolger van het rugnummer 10, en over de historische treble van 2009, die direct na zijn vertrek volgde.
Veelgestelde vragen
Wanneer tekende Ronaldinho bij Barça?
Ronaldinho tekende in de zomer van 2003 bij FC Barcelona, afkomstig van Paris Saint-Germain, voor 30 miljoen euro. Hij was 23 jaar oud toen hij arriveerde. De club, die op dat moment in een sportieve crisis verkeerde, zette op hem in nadat de poging om David Beckham aan te trekken was mislukt; die was uiteindelijk naar Real Madrid vertrokken.
Hoeveel trofeeën heeft Ronaldinho bij Barça gewonnen?
Ronaldinho won twee keer de Liga (2004-2005 en 2005-2006), één keer de Champions League (in 2006 tegen Arsenal) en twee keer de Spaanse Supercup, evenals belangrijke individuele onderscheidingen: de Ballon d’Or in 2005 en de titel FIFA World Player of the Year in 2004 en 2005.
Wat gebeurde er in november 2005 in het Bernabéu?
Op 19 november 2005 won FC Barcelona met 3-0 van Real Madrid in het Santiago Bernabéu-stadion. Ronaldinho scoorde twee keer. Toen hij in de 76e minuut werd gewisseld, stond een deel van het Madrileense publiek op om hem toe te juichen, een uiterst zeldzaam eerbetoon aan een speler van Barça.
Waarom heeft Ronaldinho Barça verlaten?
Na twee schitterende seizoenen (2004-2005 en 2005-2006) zagen Ronaldinho’s prestaties achteruitgaan door blessures en een veelbesproken nachtleven. In de zomer van 2008 besluit de club een nieuwe weg in te slaan met de komst van Pep Guardiola. Hij wordt verkocht aan AC Milan voor een bedrag dat aanzienlijk lager ligt dan zijn aankoopprijs.
Hoeveel Ballon d’Ors heeft Ronaldinho gewonnen?
Ronaldinho heeft slechts één keer de Ballon d’Or gewonnen, in 2005. Hij is daarentegen de enige speler die in 2004 en 2005 twee keer achter elkaar de titel ‘FIFA World Player of the Year’ heeft gewonnen, een onderscheiding van de Internationale Voetbalfederatie.
Heeft dit verhaal je zin gegeven om het shirt te dragen?
De FC Barcelona-collectie is nu verkrijgbaar in onze winkel: thuis-, uit- en derde shirts, in spelers- of supportersuitvoering, en de retro-shirts die doen denken aan de tijd van Ronaldinho.