Op 6 maart 1902 kwam een handjevol studenten uit Madrid bijeen in een achterzaaltje om de Madrid Football Club op te richten. Geen stadion, geen sponsor, zelfs geen officieel shirt. Alleen een uit Engeland geïmporteerde bal en de zin om te spelen. Niemand had die avond kunnen vermoeden dat deze kleine club zou uitgroeien tot de meest succesvolle club in de voetbalwereld.
Honderdtwintig jaar later heeft Real Madrid 15 Champions League-titels, 36 La Liga-titels en een palmares op zijn naam staan dat zelfs zijn rivalen uiteindelijk hebben moeten erkennen. Dat is geen toeval, en ook geen geluk. Het is een verhaal van visionairs, van transfers die het voetbal hebben veranderd, van onmogelijke comebacks en van een smetteloos wit shirt dat een symbool is geworden. We vertellen u alles, in chronologische volgorde.
De geschiedenis van Real Madrid begint in 1902
Het verhaal begint aan het einde van de 19e eeuw, toen studenten van de Institución Libre de Enseñanza via Britse docenten die zich in Madrid hadden gevestigd, kennis maakten met voetbal. In 1897 werd een eerste informele club opgericht, de Sky Football Club. Maar pas op 6 maart 1902 diende Julián Palacios officieel de statuten van de Madrid Football Club in.
De eerste voorzitter heet Juan Padrós, en samen met zijn broer Carlos runnen ze de modewinkel „Al Capricho“ in Madrid. De gebroeders Padrós behoren tot de eersten die een club oprichten rond de universiteits- en burgerijjeugd van de hoofdstad. De eerste wedstrijden worden gespeeld op een braakliggend terrein vlakbij de renbaan, zonder tribunes, zonder kleedkamers en soms zelfs zonder doelpalen.
Slechts drie jaar na de oprichting, in 1905, won de club zijn eerste Copa del Rey door Athletic Bilbao in de finale te verslaan. Deze overwinning legde de basis voor een traditie van trofeeën die de club nooit meer zou verlaten. Al vanaf de beginjaren trok Real Madrid FC de beste spelers uit de hoofdstad aan en zette zich in voor de professionalisering van het Spaanse voetbal, dat toen nog grotendeels gedomineerd werd door het stierenvechten en het wielrennen.
Van FC Madrid naar Real Madrid: de koninklijke titel van 1920
Op 29 juni 1920 verleende koning Alfonso XIII de club de titel „Real“ (Koninklijk), met het recht om de kroon op het clubwapen te voeren. De Madrid Football Club werd officieel de Real Madrid Club de Fútbol. Dit was niet zomaar een naamsverandering, maar een erkenning die de club verankerde in de Spaanse nationale identiteit.
In de jaren twintig van de vorige eeuw vestigde Real Madrid zich in 1924 in het Chamartín-stadion, een stadion met ongeveer 16.000 zitplaatsen (dat in de jaren dertig kon worden uitgebreid tot 22.000) en dat een aanzienlijke sprong voorwaarts betekende. De club won verschillende regionale bekers, bracht structuur in de organisatie en begon een hechte groep supporters op te bouwen.
De Spaanse Burgeroorlog (1936-1939) trof de club keihard. Het Chamartín-stadion werd gebombardeerd, de archieven raakten gedeeltelijk vernietigd en verschillende spelers gingen in ballingschap of verdwenen spoorloos. De club overleefde, maar was volledig uitgeput. Te midden van deze ruïnes verscheen een man die alles zou veranderen: Santiago Bernabéu.
Santiago Bernabéu, de man die alles opnieuw heeft opgebouwd
Bernabéu werd in 1943 tot voorzitter gekozen. De club lag op de knieën. Zijn eerste besluit bracht iedereen in verwarring: de bouw van een gigantisch nieuw stadion, terwijl Spanje net uit de burgeroorlog kwam en niemand een cent te makken had. In 1947 opent het Nuevo Estadio Chamartín zijn deuren met 75.000 zitplaatsen. Om deze waanzin te financieren, vindt Bernabéu crowdfunding uit nog voor het een begrip is: hij geeft obligaties uit aan de socios, die hun geld aan de club lenen. Een model dat sindsdien overal is gekopieerd.
Maar het stadion is slechts de omhulling. Bernabéu wil de inhoud: de beste spelers ter wereld. Zijn strategie was voor die tijd revolutionair: internationale sterren aantrekken, ze voor 75.000 toeschouwers laten spelen en de opbrengsten weer investeren in nieuw talent. Een positieve spiraal die vandaag de dag, 80 jaar later, nog steeds werkt.
Het stadion kreeg in 1955 de nieuwe naam Estadio Santiago Bernabéu, nog tijdens het leven van de man die het had gebouwd – een uiterst zeldzame eer in de voetbalwereld. Bernabéu bleef voorzitter tot aan zijn dood in 1978, waarmee hij 35 jaar aan het roer van de club stond. Geen enkele voorzitter heeft dat ooit overtroffen.
Di Stéfano en de eerste vijf Europa Cups
1953. Real Madrid rondt de belangrijkste transfer uit zijn geschiedenis af: Alfredo Di Stéfano, de Argentijnse spits van Millonarios uit Bogota. De transfer zorgt voor een schandaal. FC Barcelona had al een afspraak met de speler, maar door een juridisch kluwen – mede in scène gezet door de Spaanse voetbalbond – weet Real de speler binnen te halen. De Catalanen zullen dit nooit vergeven.
Di Stéfano is een alleskunner. Hij is geen klassieke spits, maar een veelzijdige speler die zijn tijd ver vooruit was: hij kan verdedigen, kansen creëren, scoren en het spel vanuit elke zone van het veld organiseren. In elf seizoenen in het witte shirt scoorde hij 308 doelpunten in 396 wedstrijden en leidde hij Real Madrid naar een ongekende dominantie.
Tussen 1956 en 1960 won Real Madrid vijf keer op rij de Europa Cup. Vijf keer. Niemand heeft deze prestatie ooit geëvenaard, en waarschijnlijk zal dat ook nooit gebeuren. De finale van 1960, een 7-3-overwinning op Eintracht Frankfurt in Hampden Park voor 127.000 toeschouwers, wordt door velen nog steeds beschouwd als de mooiste wedstrijd in de voetbalgeschiedenis. Di Stéfano scoorde daar een hattrick, Ferenc Puskás vier doelpunten.
Tot dit team behoorden ook Francisco Gento, de enige speler in de geschiedenis die zes keer de Europa Cup heeft gewonnen, Raymond Kopa (de Franse Ballon d’Or-winnaar van 1958) en José Santamaría. Een constellatie van talenten, bijeengebracht door de visie van Bernabéu en het genie van Di Stéfano. Om deze baanbrekende periode beter te begrijpen, hebben we een speciaal artikel geschreven over de eerste Europa Cup van 1956.
De tocht door de woestijn en de Quinta del Buitre
Na het tijdperk van Di Stéfano domineert Real Madrid de Liga, maar heeft het het moeilijk in Europa. In 1966 volgt een zesde Europa Cup, maar daarna blijft het 32 jaar lang bij nul. De jaren 70 worden gekenmerkt door de opkomst van de rivaal uit Barcelona en de opkomst van het Nederlandse voetbal onder leiding van Cruijff.
Het overlijden van Bernabéu in 1978 laat een enorme leegte achter. De club wisselt de ene na de andere voorzitter, zonder dat er weer een langetermijnvisie ontstaat. De overwinningen in de Liga gaan door (vijf opeenvolgende titels tussen 1986 en 1990), maar Europa lijkt vervloekt.
Uit deze periode ontstond echter een van de meest romantische generaties in het Spaanse voetbal: de Quinta del Buitre. Vijf spelers die bij de club waren opgeleid – Emilio Butragueño, Míchel, Martín Vázquez, Sanchís en Pardeza – droegen Real Madrid naar de top met spectaculair spel en een bijna telepathische onderlinge afstemming. De wedstrijd tegen Borussia Mönchengladbach in 1985 (4-0 na een 5-1 achterstand in de heenwedstrijd) blijft een van de meest waanzinnige ommekeer in de UEFA Cup.
Butragueño, bijgenaamd „El Buitre“ (de gier) vanwege zijn neus voor het doel, belichaamt deze generatie met een elegantie die doet denken aan de glorietijd van Di Stéfano. La Quinta bewijst één belangrijk ding: Real Madrid kan ook spelers opleiden, en hoeft ze niet alleen maar aan te kopen.
De Galacticos: Figo, Zidane, Ronaldo, Beckham
2000. Florentino Pérez wordt tot voorzitter gekozen met een waanzinnige belofte: Luis Figo, de ster van FC Barcelona, aantrekken. Niemand gelooft erin. Hij maakt zijn belofte waar. Figo komt voor 60 miljoen euro naar het Bernabéu, een wereldrecord. De volgende dag huilen de supporters van Barça in Camp Nou. Het tijdperk van de Galacticos is aangebroken.
Elke zomer komt er een nieuwe topper bij. Zinédine Zidane in 2001, voor 75 miljoen euro, een nieuw wereldrecord. Ronaldo (de Braziliaan) in 2002. David Beckham in 2003. Real Madrid haalt geen spelers binnen, maar verzamelt levende legendes. De marketing neemt een hoge vlucht, de verkoop van Real Madrid-shirts breekt alle wereldrecords. Het aantal kijkers naar La Liga in Azië schiet omhoog.
Op het veld is de balans gemengd. De Champions League van 2002 wordt gewonnen dankzij een legendarische volley van Zidane in de finale tegen Bayer Leverkusen, een van de mooiste doelpunten ooit gescoord in een Europese finale. Maar de daaropvolgende seizoenen stellen teleur. De onevenwichtigheid tussen aanvallende sterren en verdedigende discipline kost veel: Claude Makélélé, destijds de beste verdedigende middenvelder ter wereld, wordt aan Chelsea verkocht om plaats te maken voor Beckham. Een historische fout.
De Europese mislukking tussen 2003 en 2014, ook wel bekend als „la maldición de la Décima“ (de vloek van de tiende), zou de club meer dan tien jaar achtervolgen. Als je wilt weten wat Florentino Pérez nu echt bij de club heeft veranderd, klik dan hier.
Het tijdperk van Mourinho en Ancelotti en de beroemde Décima
2009. Florentino Pérez keert terug als voorzitter en lanceert een tweede lichting Galácticos: Cristiano Ronaldo (94 miljoen euro, opnieuw een record), Kaká, Karim Benzema en Xabi Alonso. Vervolgens benoemt hij José Mourinho in 2010 tot hoofdtrainer.
Mourinho brengt de kleedkamer en het Bernabéu in vervoering. De La Liga van 2012 wordt gewonnen met 100 punten en 121 gescoorde doelpunten, twee absolute records. Maar de Portugees strandt drie jaar op rij in de halve finale van de Champions League, en zijn conflictueuze leiderschapsstijl zorgt er uiteindelijk voor dat de groep uit elkaar valt.
Het is Carlo Ancelotti, met zijn typisch Italiaanse kalmte, die op 24 mei 2014 in het Estádio da Luz in Lissabon eindelijk de Décima binnenhaalt. Het scenario is Hollywood-achtig: tot de 93e minuut staat Real met 1-0 achter tegen Atlético Madrid, maar dan maakt Sergio Ramos de gelijkmaker met een kopbal uit een hoekschop. Real wint uiteindelijk met 4-1 in de verlenging. Twaalf jaar van frustratie verdwijnen in 30 minuten totaalvoetbal.
Die avond sloot Cristiano Ronaldo het seizoen af met 17 doelpunten in de Champions League, een record. Hij is op het hoogtepunt van zijn kunnen en Real Madrid staat weer aan de top van Europa.
De hattrick van Zidane: 2016, 2017, 2018
De komst van Zinédine Zidane als trainer in januari 2016 luidde de meest glorieuze periode van de club in sinds de jaren vijftig in. In slechts tweeënhalf jaar tijd won Zidane drie opeenvolgende Champions League-titels (2016, 2017, 2018), een prestatie die in de moderne geschiedenis van de competitie zijn weerga niet kent.
De finale van 2017 tegen Juventus (4-1) was een waar spektakel. Die van 2018 tegen Liverpool staat nog steeds in het teken van de acrobatische omhaal van Gareth Bale, een van de mooiste doelpunten ooit gescoord in een finale, op welk niveau dan ook. Naast de individuele prestaties is het vooral de collectieve kracht die indruk maakt: Sergio Ramos als leider van de verdediging, Luka Modrić als dirigent, Toni Kroos als metronoom en Cristiano Ronaldo als meedogenloze afmaker.
Modrić wint de Ballon d’Or 2018 en maakt daarmee een einde aan het tien jaar durende duopolie van Messi en Ronaldo. Het is een erkenning voor een speler die de tactische intelligentie van het Real Madrid van Zidane belichaamt: geen spectaculaire spierkracht, geen brute snelheid, maar wel een spelinzicht en een techniek die de stadions tot zwijgen brengen.
Zidane nam in mei 2018 op het hoogtepunt van zijn carrière ontslag. Zowel als speler als als trainer stapt hij altijd op wanneer hij op het hoogtepunt van zijn carrière staat.
Het Real Madrid van vandaag: Bellingham, Mbappé en de rest
Na het vertrek van Cristiano Ronaldo naar Juventus in 2018 maakt Real Madrid een overgangsperiode door. Karim Benzema treedt uit de schaduw van CR7 en breekt door: Ballon d’Or 2022, topscorer van de Champions League, technisch en emotioneel leider in de kleedkamer.
De 14e Champions League-titel in 2022, behaald onder leiding van de teruggekeerde Ancelotti, is een toonbeeld van pure veerkracht. Real schakelde achtereenvolgens PSG, Chelsea en Manchester City uit dankzij onwaarschijnlijke comebacks, om vervolgens in de finale Liverpool met 1-0 te verslaan dankzij een uitblinkende Thibaut Courtois.
In 2024 maakt Kylian Mbappé na jaren van speculatie eindelijk de overstap naar Real Madrid. De Fransman, opgeleid bij AS Monaco en doorgebroken bij PSG, voegt zijn supersonische snelheid en zijn scoringsinstinct toe aan een selectie waarin ook Jude Bellingham en Vinícius Júnior al deel uitmaken. Het nieuwe Bernabéu, gerenoveerd voor 1,8 miljard euro met een uitschuifbaar dak en een verplaatsbaar veld, is het pronkstuk van een club die categorisch weigert in het verleden te leven.
De witte trui in de geschiedenis van Real Madrid
Het smetteloze wit van Real Madrid is geen toeval. Al in 1902 koos de club voor wit uit bewondering voor Corinthian FC, een Engelse amateurclub die in puur wit speelde. In de loop der decennia is deze kleur een symbool van elegantie en prestige geworden, zozeer zelfs dat tegenstanders vaak spreken van „het zwaarste shirt ter wereld dragen“ wanneer ze bij de club aankomen.
Het shirt is door de jaren heen meegegroeid: het eenvoudige poloshirt uit de jaren 50, de iconische V-hals uit het Di Stéfano-tijdperk, het Hummel-ontwerp uit de jaren 80, en vervolgens de komst van Adidas in 1998, die de pasvorm moderniseerde met respect voor de puurheid van de traditie. Tegenwoordig is het shirt van Real Madrid simpelweg het best verkochte shirt ter wereld, nog voor Manchester United en FC Barcelona. Als je je hierin wilt verdiepen, hebben we een uitgebreid artikel geschreven over de geschiedenis van het shirt van Real Madrid.
Wat je moet onthouden
- Real Madrid werd op 6 maart 1902 opgericht onder de naam Madrid Football Club en kreeg in 1920 van koning Alfonso XIII het predicaat „Real“.
- Santiago Bernabéu is de sleutelfiguur van de moderne club: als voorzitter van 1943 tot 1978 legde hij de basis voor het stadion en het internationale transferbeleid die Real Madrid tot op de dag van vandaag kenmerken.
- Het tijdperk van Di Stéfano (1953-1964) leverde tussen 1956 en 1960 vijf opeenvolgende Europa-bekers op, een absoluut record dat nooit is geëvenaard.
- Florentino Pérez heeft de club in 2000 nieuw leven ingeblazen met de Galacticos (Figo, Zidane, Ronaldo, Beckham) en vervolgens met de tweede lichting uit de jaren 2010 (Cristiano Ronaldo, Modrić, Kroos).
- De Europese triplet van Zinédine Zidane (2016, 2017, 2018) is een unieke prestatie in het moderne voetbal.
- De club heeft nu 15 Champions League-titels op zijn naam staan, een absoluut record, en beschikt over een selectie met spelers als Mbappé, Bellingham en Vinícius voor de komende jaren.
- Het witte shirt, geïnspireerd op dat van Corinthian FC uit 1902, is uitgegroeid tot het best verkochte shirt ter wereld.
Meer informatie
De geschiedenis van Real Madrid is te rijk om in één artikel te vatten. Voor meer informatie over de personen en momenten die de club hebben gevormd, raden we onze artikelen aan over Santiago Bernabéu, de grondlegger, over het eerste tijdperk van de Galacticos en over de komst van Kylian Mbappé in 2024. Voor een duik in het hoogtepunt van het moderne tijdperk hebben we ook een uitgebreid dossier over de Europese treble van 2016-2018, en een ander over de Quinta del Buitre, de kinderen van Castilië die de club weer op de rails hebben gezet na het vertrek van Bernabéu. De volledige palmares van de club is bovendien te raadplegen op de officiële website van Real Madrid.
Veelgestelde vragen
Wanneer is Real Madrid opgericht?
Real Madrid werd op 6 maart 1902 opgericht onder de naam Madrid Football Club door een groep voetballiefhebbende studenten uit Madrid. De titel „Real“ (Koninklijk) werd in 1920 door koning Alfonso XIII toegekend, samen met het recht om de kroon op het wapen te voeren.
Hoeveel Champions League-titels heeft Real Madrid gewonnen?
Real Madrid heeft het absolute record met 15 Champions League-titels. De eerste vijf werden tussen 1956 en 1960 achtereenvolgens gewonnen onder leiding van Alfredo Di Stéfano, gevolgd door drie op rij tussen 2016 en 2018 met Zinédine Zidane als trainer.
Waarom speelt Real Madrid in het wit?
Wit werd al bij de oprichting van de club in 1902 gekozen, als eerbetoon aan Corinthian FC, een Engelse amateurclub waar de oprichters veel bewondering voor hadden. Deze kleur is al meer dan 120 jaar het symbool van de club, en het witte shirt van Real Madrid is vandaag de dag het best verkochte shirt ter wereld.
Wie is de topscorer in de geschiedenis van Real Madrid?
Cristiano Ronaldo heeft het absolute record op zijn naam staan met 450 doelpunten in 438 wedstrijden tussen 2009 en 2018. Hij staat boven Karim Benzema (354 doelpunten in alle competities), Raúl (323 doelpunten) en Alfredo Di Stéfano (308 doelpunten). Opvallend is dat Ronaldo het meest indrukwekkende doelpuntengemiddelde per wedstrijd in de geschiedenis van de club heeft.
Wie is de grootste rivaal van Real Madrid?
FC Barcelona is de aartsrivaal van Real Madrid. Hun onderlinge duel, dat „El Clásico“ wordt genoemd, is een van de meest bekeken wedstrijden ter wereld, met een totaal publiek van honderden miljoenen kijkers per editie. De rivaliteit reikt veel verder dan de sportwereld en heeft een zeer sterke culturele en politieke dimensie tussen Madrid en Catalonië.
Zin om het shirt van Real Madrid te dragen?
Alle modellen zijn verkrijgbaar in onze winkel: thuis-, uit-, derde-, spelers- en supportersshirts, evenals de retro-shirts.